Een interview met Caroline Thonnon

Over Groenendaelers, geschiedenis, avontuur… en een boek dat begon uit liefde

Caroline, dit boek is heel persoonlijk. Voor wie heb je het in de eerste plaats geschreven?
“Voor Charlotte, ons kleinkind. Ze is helemaal zot van Tokio en stelt duizend-en-een vragen over honden. Waar komen ze vandaan? Waren ze vroeger wolven? Waren ze altijd onze vrienden? Dit boek is mijn antwoord aan haar — en aan alle kinderen die net zo nieuwsgierig zijn.”

Tokio speelt een belangrijke rol in jullie leven. Hoe zie je haar terug in het verhaal?
“Tokio staat symbool voor de band tussen mens en hond: trouw, beschermend en gevoelig. Kinderen voelen dat meteen aan. Door Tokio te volgen, begrijpen ze hoe diep die relatie kan gaan — vandaag, maar ook duizenden jaren geleden.”

Waar neemt het verhaal de jonge lezers mee naartoe?
“Het speelt zich af in en rond de Teut en sluit inhoudelijk aan bij het nieuwe rendierjagerspad in Zonhoven. Kinderen reizen terug naar de tijd van rendierjagers, vuurplaatsen en uitgestrekte heide. Het is een wereld vol spanning, maar ook vol verwondering.”

Het boek gaat over de domesticatie van honden. Is dat niet moeilijk voor kinderen?
“Net niet. Het verhaal laat kinderen voelen hoe die eerste vriendschap ontstond — tussen een kind en een wolf. Zonder zware uitleg, maar via avontuur en emotie. Zo leren ze spelenderwijs hoe honden hun plek bij de mens vonden.”

Je verweeft ook je eigen geschiedenis in het boek. Vertel eens?
“Ja, doorheen het verhaal zitten elementen van hoe ik mijn eerste Groenendaeler, Maxime, heb gevonden in de Hoge Venen. Dat was een bepalend moment in mijn leven. Die ontmoeting leerde me wat vertrouwen, geduld en wederzijds respect betekenen — waarden die ook in het boek terugkomen.”

Is het boek alleen een verhaal, of leren kinderen er ook iets uit?
“Zeker dat laatste. Er zitten subtiele tips in over hoe je met honden omgaat: hoe je hun signalen leest, waarom rust en respect belangrijk zijn, en hoe je een band opbouwt. Kinderen nemen dat heel natuurlijk mee.”

We hoorden iets over een heel oude hond…
(lacht) “Ja! Er is ook een verwijzing naar de hond van Goyet — één van de oudste archeologische bewijzen van de band tussen mens en hond. Dat maakt het extra bijzonder: dit verhaal is niet alleen fantasie, het is ook geworteld in echte geschiedenis.”

Voor welke leeftijd is het boek bedoeld?
“Voor kinderen van 7 tot 11 jaar. Voor lezers die houden van dieren, avontuur en een tikkeltje spanning. Maar ook voor ouders en grootouders die graag samen lezen en praten over wat ze gelezen hebben.”

Tot slot: waarom móét dit boek in huis gehaald worden?
“Omdat het een verhaal is dat je anders naar honden laat kijken. Met meer respect, meer begrip en meer liefde. Het is een boek over vriendschap — tussen kind en hond, tussen verleden en heden. En wie eenmaal begint te lezen, wil weten hoe het afloopt.”